Wederom verbaasde Lilian iedereen, want dankzij het voortzetten van de therapie en zorg gericht op revalidatie ging ze plotseling enorm vooruit: ze slaagde er in weer te lopen met menselijke ondersteuning. De gewenste terugkeer naar huis kwam in zicht. Al moest er thuis volgens de ergotherapeut van de Hambos die ter plaatse ging kijken, wel heel veel aangepast worden. Discussies met de gemeente over aanpassingen volgden, maar boden geen soelaas. Dus onderzocht Johan zelf welke hulpmiddelen mogelijk uitkomst konden bieden. Omdat de trap niet geschikt was voor een traplift, regelde hij bijvoorbeeld een peperdure Scalamobil Treppensteiger om haar in een rolstoel de trap op te kunnen krijgen.
Maar in onverzettelijkheid werd hij haast overtroffen door Lilian. Na een emotioneel afscheid van iedereen in de Hambos die hier zo veel voor haar betekend had, keerde ze medio 2025 terug naar huis. Om daar op eigen kracht, met behulp van de trapleuningen, tegen ieders verwachting in de veertien trappen naar de voordeur te nemen. Vervolgens keurde ze het bed in de woonkamer resoluut af. Johan: “Ze zei: dat is voor zieke mensen. Ik slaap vanavond boven, in mijn eigen bed. En dat lukte, de Scalamobil was totaal overbodig.”