De Lückerheide heeft opnieuw het predicaat Regionaal Expertise Centrum Korsakov (REC) gekregen: een erkenning die slechts één keer per vier jaar wordt toege kend aan instellingen die uitblinken in zorg voor mensen met het syndroom van Korsakov. We blikken samen met managers Wilma Gerards en Maik Hendriks en collega’s Rico Doek en Kristel Hakke terug op de afgelopen vier jaar. Wat heeft deze status gebracht? En vooral: wat heeft het gedaan voor de bewoners én medewerkers?
Wilma is trots op hoe ver het team is gekomen: “Als ik kijk naar de ontwikkeling van onze medewerkers, zie ik vooral een enorme professionaliseringsslag. Iedereen heeft de vierjarige leerlijn gevolgd om expert te worden op het gebied van Korsakov. En dat zie je terug op de werkvloer. Ook buitenstaanders merken de vooruitgang op. We kregen laatst een mooie bevestiging van de specialist ouderengeneeskunde: ‘Het is allemaal zo veel professioneler geworden’ merkte zij op. Een mooi compliment!”
De scholing en specialisatie werpen ook vruchten af in het dagelijks werk. Kristel, met 21 jaar ervaring, merkt het verschil duidelijk: “Vroeger waren er nauwelijks specifieke trainingen voor deze doelgroep. Nu weten collega’s veel beter hoe ze moeten omgaan met bewoners met Korsakov. Dat zorgt voor veel minder onrust, agitatie en agressie. De afdelingen zijn rustiger, voor bewoners én medewerkers.”
Een grote verandering sinds de vorige accreditatie: de Lückerheide richt zich nu volledig op bewoners met het syndroom van Korsakov. Vier jaar geleden woonden er ook mensen met andere ziektebeelden. “Die focus maakt dat we onze kennis en aanpak kunnen verdiepen,” zegt Wilma.
Rico, Expertiseleider Korsakov, die vier jaar geleden net als verpleegkundige begon, ziet die focus als een enorme meerwaarde: “Je wordt hier continu uitgedaagd om het beste uit jezelf te halen. Dankzij het REC is er veel ruimte voor scholing en doorgroei. Dat motiveert niet alleen, maar bindt ook.”
Ook buiten de muren van de Lückerheide is het REC actief met een ambulant team dat huis bezoeken aflegt. Bovendien is er nu een dagbesteding voor mensen met Korsakov uit de wijk. “Het bijzondere is dat we niet alleen dagbesteding aanbieden, maar ook met ons ambulant team bij de mensen thuiskomen. Zo zijn we structureel aanwezig in de wijk en worden we bovendien door zorgprofessionals en informele netwerken als een waardevolle aanvulling gezien,” vertelt Maik trots. “En dan te bedenken dat we een paar jaar geleden nog met een kladblokje de wijk in gingen om te inventariseren of er ergens Korsakov speelde.”
De dagbesteding vindt drie keer per week plaats en is tijdelijk verhuisd naar het Stift in Kerkrade. Na de nieuwbouw van de Lückerheide keert deze weer terug. Eén dag per week wordt de dagbesteding bezocht door de mensen die in het REC wonen en de andere vier dagen door mensen in de wijk. Rico: “Voor mensen die vanuit de wijk de dagbesteding bezoeken is de drempel veel minder groot om uiteindelijk hier te komen wonen, mocht dat op termijn nodig zijn.”
Een andere belangrijke ontwikkeling is de oprichting van een ‘eerstelijnsverblijf’ voor hoog complexe zorg. Hier kunnen mensen tijdelijk wonen als er een vermoeden is van Korsakov, maar nog geen diagnose. Rico: “Precies wat we misten. Vroeger moest het eerst fout gaan voordat wij konden ingrijpen. Nu is er een laagdrempelige manier om mensen tijdelijk op te nemen, zonder dat dat meteen permanent hoeft te zijn.”
Ook het denken over herstel is veranderd. “Wonen in een zorglocatie is niet altijd meer de eindhalte,” legt Wilma uit. “We hebben een resocialisatiewoning waar mensen kunnen oefenen met zelfstandig wonen, als tussenstap naar terugkeer in de maatschappij.” Kennis delen en onderzoek doen
De Lückerheide neemt ook een steeds grotere rol in als kennisdeler in de gehele regio Zuid-Limburg. Wilma: “We geven scholingen, lezingen en adviseren bij casussen. Elke twee maanden organiseren we een Korsakov Limburg-overleg en vier keer per jaar is er een Korsakov-café op een locatie in Parkstad.” En er is meer. “We gaan nu ook zelf onderzoek doen, naast de bestaande onderzoeken die via de universiteit en Zuyd Hogeschool plaatsvinden. Zo loopt er al een studie naar beweegvoorkeuren van mensen met Korsakov. Dat willen we uitbreiden.”
De REC-status brengt extra financiële middelen met zich mee. Die worden ingezet voor de bewoners. “Denk aan de inzet van diverse deskundigen binnen de afdeling, de aanschaf van duofietsen en scootmobielen, maar ook extra activiteiten,” aldus Kristel. Naast alle professi onele stappen blijft vooral de menselijke maat centraal staan. “Wat iemand graag eet, welke hobby’s iemand had, wat iemand leuk vindt: daar stemmen we ons zorgaanbod op af,” vervolgt Kristel.
Wilma vult aan: “Dat is misschien niet altijd zichtbaar van buitenaf, maar voor bewoners maakt het een wereld van verschil. De REC-status is een kroon op ons werk, maar het mooiste compliment is de tevredenheid van onze cliënten en bewoners die naar voren komt in tevre denheidsmetingen. Dat is uiteindelijk waar we dit alles voor doen!” •
Skip to content
